--------------------------------

Farvavinur #02 er Brynjar Andrésson.

Brynjar hefur lagt stund á jaðarlist seinustu tvo áratugi. Verk hans prýða veggi, lestar, flutningabíla og fangaklefa út um gjörvalla Evrópu og Asíu. Síðustu ár hefur hann einbeitt sér að því að rispa sár í handleggina á fólki og fylla þau af svörtu bleki. Hann kynntist prentlistinni á skólaárunum og hefur haldið ástfóstri við hana síðan þá. Að þessu sinni myndgerir hann óveður. Hann hefur samhliða sukkinu ferðast um Ísland vítt og breytt að sumar- og vetrarlagi. Það eru ekki síst vítisveður á hábungum jökulhvelfinga landsins sem veita innblástur fyrir þessu verki.

UM VERKING/SÝNINGUNA
„Ég hef alla tíð verið heillaður að vondu veðri og því verra þeim mun betra. Það er eins og öll heimsins vandamál fjúki á hafi út með vindinum og eftir situr fullkomin núvitund. Nærtækasta dæmið er þegar ég labbaði yfir Vatnajökul í fyrra. Þar lenti ég í einu versta veðri sem gengið hefur yfir landið í áratugi og var í kjölfarið veðurtepptur í skálanum í Grímsvötnum í þrjá daga. Fyrir þá sem eru kunnugir staðháttum vita að einangraðra og afskekktara gerist það ekki á þessu skeri. Þetta voru einhverjir bestu dagar ævi minnar. Það var ekkert að gera nema bíða af sér storminn. Það voru engin vandamál til þess að leysa og ekkert að gera nema njóta þess bara að vera til.“

Þetta verk er túlkun á þeim hamfaraveðrum sem ríða yfir landið og hafa átt hvað stærstan þátt í að móta okkur sem persónur og þjóð. Við höfum ekki átt í stríði við aðrar þjóðir en við höfum háð baráttur við náttúruöflin og það er á þeim vígvelli sem önnur vandamál verða að engu og renna út í sandinn.